جنگل های زاگرس فدای خودخواهی
زاگرس يك قرباني است، او هميشه درخت و پوشش گياهي داده، اما به جايش هيچ چيز نگرفته. زاگرس قرباني بهرهبرداريهاي ناپايدار است، همه ميخواهند از زاگرس نان بخورند بدون آنكه گوشهچشمي به آن كنند. اما توان زاگرس در حال محوشدن است، تن رنجور اين چشمهسار 1760 كيلومتري ديگر توان كشيدن بار اضافه را ندارد.
زاگرس تشنه آب است، گرمشدن كره زمين و بالارفتن درجه حرارت به ضرر زاگرس تمام شده، امروز ريشه درختان بلوط بينظيرش تشنهاند، ريشه كه تشنه باشد درخت خشك ميشود ؛ بارندگيها كفاف تشنگي زمينهاي زاگرس را نميدهد. آمارها ميگويد 30 درصد كل بارشهاي كشور در منطقه زاگرس اتفاق ميافتد يعني هر سال 150 ميليارد متر مكعب آب به دستش ميرسد و 50 ميليارد متر مكعب آن در دامنههايش جاري ميشود ولي زاگرس همچنان در عطش آب مانده است. ميگويند هر سال ميلياردها متر مكعب آبي كه در زاگرس توليد ميشود از دسترسش خارج ميشود و آنسوتر از دل خليجفارس بيرون ميآيد و آن وقت عربهاي همسايه آبهاي زاگرس را از دل آب شور خليج خارج ميكنند و به سرزمينشان آباداني هديه ميدهند.
این وبلاگ با هدف گسترش فرهنگ حفاظت محیط زیست ایجاد و سعی بر ارتقا سطح آگاهی و همچنین ایجاد تلنگری در خصوص اهمیت محیط زیست و حفظ آن است.کارشناس ارشد مهندسی محیط زیست و عاشق طبیعت ایران زمین هستم و هدفم بالابردن فرهنگ زیست محیطی جامعه از طریق فراهم کردن اطلاعات مورد نیاز است